Hoe dragen we bij aan vrede?

We vragen ons zelf ook regelmatig af of we goed bezig zijn. Heeft onze inzet wel effect op vrede? Is het stimuleren van kinderen om hun talenten te ontdekken via muziek en dans, een bijdrage tot vrede? Kunnen we dichter bij vrede komen met jongeren die zich in hun vrije tijd bezighouden met tekenen en schilderen?

Vrije tijd die niet goed besteed wordt, kan een bron van doelloosheid en verveeldheid worden. Jongeren kunnen dan ten prooi vallen aan haat en zelfvernietiging.

Wij zien het als onze opdracht om:
1) de basis van de zwakste jongeren te verstevigen en
2) meer mogelijkheden te creëren voor de jeugd binnen het onderwijs.

Daarom richten we ons op creatieve vakken. Die krijgen immers de minste aandacht in een kansarme omgeving. Taalontwikkeling (communicatie), muziek & cultuur en sport maken geen onderdeel uit van het basisonderwijs in de Palestijnse Gebieden. Juist deze activiteiten kunnen een beroep doen op iets anders in jongeren.


Daar waar twee volkeren op een klein stuk land elkaars taal niet verstaan, kunnen ze elkaar nooit begrijpen.

Als jongeren gemeenschappelijke talen leren (bijv. Engels, Hebreeuws), als ze samen sporten, als ze samen muziek maken of andere culturele activiteiten ondernemen, worden ons inziens daarmee voorwaarden geschapen voor de lang verwachte vrede voor Palestijnse en daarmee ook voor Israëlische kinderen.

Wij denken dat onze inzet tot een beter begrip en sterker gevoel van eigenwaarde bij Palestijnse jongeren leidt. Het zijn jongeren in een conflictgebied, die dagelijks te maken krijgen met enorme spanningen. Zij kunnen zich ontspannen in een educatief zomerkamp waar ze constructief bezig worden gehouden. Ze kunnen baat hebben bij een buitenschoolse opvang waar ze aangesproken worden op hun creatieve talenten.

We hopen dat de Palestijnse jongeren op deze manier de generatie kunnen worden die echt vrede in het Palestijns – Israëlisch conflict teweeg kan brengen.